Groen doen als het past in het dagelijks leven

‘We zijn van die maffe duurzaamheidstypes’, verklapte Jolanda Kuiper al door de telefoon. Dat maakt nieuwsgierig. Hoe proberen ouders met vier jonge kinderen bewust en duurzamer te leven?

Jolanda woont met haar gezin in Steenwijkerwold in een boerderij die stap voor stap wordt verbouwd. Bij het pad naar hun huis valt direct de minibieb in een houten kastje op. Wie wil mag daar boeken pakken. ‘Zelfs automobilisten stoppen om dat te doen’, zegt ze. Bewust omgaan met spullen, dat zit er goed in bij dit gezin, zo blijkt gaandeweg het gesprek. Maar hoe pak je dat aan?

‘Eigenlijk vind ik duurzaamheid een lastig begrip en voor kinderen is het al helemaal niet concreet. Maar ik probeer elk jaar één ding te veranderen.’ Ze vertelt dat ze het aantal plastic flessen in de badkamer wilde verminderen. ‘Zo kwam ik uit bij shampoo in de vorm van een stuk zeep, een bar. Dan zit ik avonden te zoeken op internet, want er is veel aanbod. Of ik informeer bij vriendinnen of zij dit kennen en welke ervaringen zij ermee hebben. Het gaat er mij om: hoe praktisch is het? Ik wil best een stap extra doen, maar ik moet het wel gemakkelijk in mijn dagelijks leven kunnen toepassen.’
Ook nu we zo vaak onze handen moeten wassen biedt het ouderwetse stuk zeep, maar dan biologisch, uitkomst. ‘Je doet er veel langer mee dan vloeibare zeep uit een plastic flesje en je handen blijven zachter.’
Jolanda heeft zich ook verdiept in schoonmaakspullen. Ze gebruikt nu stoffen schoonmaaksponsjes die je kunt uitwassen en duurzame watten. ’Ik moet er eerst een goed betrouwbaar verhaal over horen, dat trekt me over de streep.’

Kritische houding
Jolanda en man hebben beiden gestudeerd aan de Wageningse landbouwuniversiteit. Een kritische houding kregen ze daar aangeleerd. ‘Een aantal zaken is voor ons heel vanzelfsprekend, zoals afval scheiden. ‘Dat zit in ons DNA. We leren onze kinderen om zuinig te zijn, met water bijvoorbeeld.’ Later in de tuin wijst ze op de grote tank onder de regenpijp die regenwater opvangt. ‘Dat kan ik voor de tuin gebruiken. Ik vind het heel raar dat we ons toilet doorspoelen met drinkwater. Dat is een wens van mij om dat te veranderen.’

Betontuin
Ze eten vlees, maar minder. ‘We kopen gezamenlijk vlees van een slager die zijn koeien nog zelf slacht. We weten waar het vandaan komt. We hebben een kleine moestuin en ik vind inmaken leuk om te doen. Ik maak zo tien liter tomatensoep. Handig als het spitsdagen zijn in ons gezin. We proberen zuinig te zijn met gas en energie. De kachel gaat een graad lager en dan trekken we een warme trui aan. Toen we het huis kochten hebben we zonnepanelen geïnstalleerd en we zijn bezig met isoleren. Dat is een belangrijke eerste stap.’
De tuin was helemaal versteend. ‘Een betontuin. Dat hebben we aangepakt. Stenen eruit en planten en gras erin.’

Ruilavonden
Consuminderen, hoe ziet Jolanda dat? ‘Ik organiseer hier af en toe ruilavonden voor vrienden. Dan ruilen we kleding, speelgoed en boeken. Ik heb me nog niet gewaagd aan het kopen van duurzame kleding. Hoe weet ik dat de kleding echt duurzaam gemaakt is? Ik zag ooit een documentaire daarover en dan zie je dat er in de kledingindustrie nog een hoop mis is. Tweedehandskleding voor kinderen kan prima, zolang ze dat nog willen natuurlijk.’

Wel relaxed
‘We proberen bewust te leven en onze kinderen bewust op te voeden. We zijn gelovig, we voelen ons verantwoordelijk voor de schepping en hoe we daar mee omgaan. We willen dat onze kinderen schone lucht inademen. Maar we gaan er wel relaxed mee om. Anders wordt het een verplichting en dat hou je niet lang vol. Ik gebruik mijn droger ook wel eens, al heb ik hier de ruimte om bijvoorbeeld beddengoed te laten drogen. We kijken of het bij ons en bij ons leven past.’

Tekst: Corina de Feijer