‘Zwerfafval ruimen is tegenwoordig hip’

Hilda Knol ruimt geregeld zwerfafval op in de Ruxveense plas, een klein natuurgebied, bij haar in de buurt. Omdat het haar ergert, maar ook vanwege drie paartjes ijsvogels en andere vogels die er zitten. ‘Ik ben bang dat ze anders plasticdeeltjes eten.’

‘Kijk, deze volle vuilniszak met afval heb ik er vanochtend in gegooid’, zegt Hilda, terwijl ze de klep van de vuilnisbak openhoudt. Ze heeft deze woensdagochtend haar ronde al gelopen en wil me laten zien hoe de populaire plas eruitziet. We lopen naar de vijver, waar het nog niet druk is. Er wordt gevist en we zien een enkele wandelaar. ‘Er ligt best veel altijd. Er is een skatebaan en jongeren slaan soms hun tentje op bij het strandje. Het is een beetje een anoniem gebied. Nogal wat mensen laten hun rotzooi achter: flesjes, blikjes en snoepwikkels. Ik wil dat allemaal weg hebben. Zelf weghalen is dan de snelste manier.’

Reacties
Gemiddeld een keer per week gaat Hilda op pad op pad met een vuilniszak, handschoenen en een grijper en in gezelschap van haar twee teckels. ‘Als het dan weer schoon is hoop ik dat mensen minder geneigd zijn om hun rommel hier weg te gooien.’ Vindt ze het niet vervelend, de rotzooi van een ander opruimen? ‘Dat denk ik weleens ja. Maar ik krijg ook leuke reacties. Vanochtend was er een jongetje dat vroeg of hij me mocht helpen. Zijn moeder vond het goed en hij raapte ook wat op. Er zijn hier meer mensen die het doen. Volgens mij is het tegenwoordig hip om te doen.’

Heterdaad
Hilda is best fanatiek. Ze vertelt dat ze als een ware speurder geprobeerd heeft na te gaan wie toch steeds zijn afval in twee supermarktzakken bij de afvalbak zette. ‘Ik ben zelfs ’s ochtends om zeven uur gaan kijken of ik deze persoon op heterdaad kon betrappen. Maar nee hoor. Ik heb inmiddels wel een vermoeden om wie het gaat en ik weet waar hij woont. De laatste weken gebeurt het niet meer, misschien heeft de gemeentewerker de man aangesproken. Maar zie ik het weer dan ga ik aanbellen.’

Adopteren
Nee, ze wordt er niet moedeloos van als ze een week later weer van alles ziet liggen. ‘Maar ik doe het nog niet zo lang. Ik wil best samen met een groepje mensen deze plas adopteren en er geregeld afval opruimen. Daarom heb ik me ook aangesloten bij IK BEGIN. Het mag ook ergens anders zijn. Het werkt aanstekelijk. Ik merk wel dat als ik hier gewoon een keer loop, zonder mijn attributen, ik steeds rondkijk of ik wat zie liggen. Dat is niet heel ontspannen’, lacht ze. Ze wijst op een blikje in het water dat ze over het hoofd heeft gezien.

Gemiste kans
Milieuvriendelijk leven, houdt dat Hilda bezig? Sinds een paar maanden woont ze met haar vriendin in een nieuw energieneutraal huis. ‘Tot volle tevredenheid, alleen jammer dat ons huis niet gasvrij is en de huizen van onze overburen wel. Een gemiste kans, vinden we, maar een warmtepomp was een te grote investering.’ En iets nieuws aanschaffen? ‘Ik kijk eerst altijd op Marktplaats, daar kun je zoveel spullen kopen, ook die net nieuw zijn. Of ik ga naar de kringloop. Bij onze verhuizing naar dit huis hebben we daar ook veel gebracht.’

Tekst: Corina de Feijter